انواع بازارهای مالی

بازارکالا و خدمات

اﻳﻦ ﺑﺎزار اوﻟﻴﻦ ﺑﺎزار ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎﺳﺖ. درواﻗﻊ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ در ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﺣﺎل ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺘﺸﻜﻠﻲ را ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ و ﻓﺮوش ﻛﺎﻻﻫﺎی ﺧﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻋﺮف ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﺎزار را رﻋﺎﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪ.در ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ در ﻗﺒﺎل ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ، واﺣﺪ ﭘﻮﻟﻲ ﻣﻮرد ﭘﺬﻳﺮش ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻛﻨﻨﺪهء ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮد.

در اﻳﻦ ﺑﺎزار،ارزش ﻫﺮ ﻛﺎﻻ ﻳﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺎ ﻣﺒﻠﻐﻲ ﭘﻮل ﺗﻌﺮﻳﻒ و ﻋﺮﺿﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد و ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻣﻌﺎﻣﻼت درون اﻳﻦ ﺑﺎزار ، ﺗﺤﺖ ﻣﻜﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎی ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ای ﺻﻮرت ﻣﻲ ﮔﻴﺮد. در اﻳﻦ ﺑﺎزار ﻛﺎﻻﻫﺎ و ﺧﺪﻣﺎت ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ و ﻧﻮع ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪی ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ و ﻫﺮ ﻛﺪام  از آن ﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻋﺮف ﺧﺎص ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪهء ﺧﻮد ﻣﻮرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ. دراﻳﻦ ﻧﻮع ﺑﺎزار واﺣﺪ ﭘﻮﻟﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان واﺳﻄﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ در ﺑﺨﺶ ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎزار ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﻮد و ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﺪودﻳﺘﻲ ﺑﺮای آن وﺟﻮدﻧﺪارد. در واﻗﻊ ﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺧﻮد را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ در ﺑﺨﺶ ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎزار و ﺗﺤﺖ ﻗﻮاﻧﻴﻦ آن ﺑﻪ ﮔﺮدش درﺑﻴﺎورﻳﻢ. ﻣﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻴﻢ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺧﻮد را وارد اﻳﻦ ﺑﺎزار ﻛﺮده و ﺑﻪ ﻫﻤﺎن راﺣﺘﻲ از ﺑﺎزار ﺧﺎرج ﻛﻨﻴﻢ.

ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت،  ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻗﺪﻣﺖ و ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪهء ﻧﻴﺎزﻫﺎی ﻛﻠﻲ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ از وﺳﻌﺖ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدی ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ. در اﻳﻦ ﺑﺎزار آﻧﭽﻪ ﻛﻪ ارزش ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت را ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎﺳﺖ. ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻧﻴﺎز اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. در ﻗﺒﺎل اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻘﺎﺿﺎ و ﺛﺒﺎت ﻋﺮﺿﻪ، اﻓﺰاﻳﺶ ﻗﻴﻤﺖ ﻫﺎ ﺣﺎدث ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ اﻣﺮوزه ﻣﺎ آن را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﻮرم ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ، از ﺗﻮرم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻴﻤﺎری اﻗﺘﺼﺎد ﻧﺎم ﺑﺮده ﻣﻲ ﺷﻮد و اﻛﺜﺮﻳﺖ و ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﻛﻠﻴﻪ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻫﺎ ﺗﻼش ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﻮرم را ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﻤﻜﻦ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ. ﺗﻮرم ﺑﺎﻋﺚ اﻳﺠﺎد ﺷﻐﻞ ﻫﺎی ﻛﺎذب و ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻮﻟﻴﺪ ، ﻳﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻲ ﺷﻮد. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ دوﻟﺖ ﻫﺎ و ﺷﺒﻜﻪ  اﻗﺘﺼﺎدی ﻛﺸﻮرﻫﺎ ﺳﻌﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺑﺎ اﻳﺠﺎد ﺗﻌﺎدل ﺑﻴﻦ ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎ ، ﺗﻮرم را ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﻨﺪ.

بازار پول

ﺑﺎزار ﭘﻮل اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﻧﮕﻬﺪاری ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﻣﺮدم ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﺤﻞ اﻣﻦ ﺑﺮای ﻧﮕﻬﺪاری و ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﭘﻮل در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺮﻗﺖ از آن  ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣﻲ ﺷﺪ. در اﺑﺘﺪا ﺑﺎﻧﻚ در ﻗﺒﺎل ﻧﮕﻬﺪاری و ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﭘﻮل ﻣﺮدم از آن ﻫﺎ ﻣﺒﺎﻟﻐﻲ را درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ. اﻣﺎ ﺑﺎ ﮔﺴﺘﺮده ﺷﺪن دﻧﻴﺎ و ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت اﻗﺘﺼﺎدی و اﻳﺠﺎد دادوﺳﺘﺪﻫﺎی ﮔﺴﺘﺮده وﻇﺎﻳﻒ و ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻫﺎی ﺟﺪﻳﺪی ﺑﺮای ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪه. در اﻳﻦ زﻣﺎن ، دوﻟﺖ ﻫﺎ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮان از ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺑﺰاری ﺑﺮای ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻘﺎﺿﺎ در ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﺮای ﺟﺬب ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﻣﺎزاد ﻣﺮدم در ﺣﺴﺎب ﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ ﻛﺮدﻧﺪ ، ﺗﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺣﺠﻢﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ در دﺳﺖ ﻣﺮدم را ﻛﺎﻫﺶ داده و ﻛﻨﺘﺮل ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و از ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪن ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ اﻳﻦ ﺣﺠﻢ ﻋﻈﻴﻢ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺑﻪ ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی ﻛﻨﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ، ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺗﻘﺎﺿﺎ و ﻧﻬﺎﻳﺘﺎ ﺗﻮرم را در ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻨﻨﺪ.

از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه در ﺣﺴﺎب ﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ ﺧﻮد ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرت وام و ﺗﺴﻬﻴﻼت در اﺧﺘﻴﺎر ﺑﺨﺶ ﻫﺎی ﺗﻮﻟﻴﺪی ﺟﻮاﻣﻊ ﻗﺮار ﮔﻴﺮدو ﺗﻮﻟﻴﺪ را اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ. ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ در ﻗﺒﺎل وام و ﺗﺴﻬﻴﻼت ﭘﺮداﺧﺘﻲ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ و ﻣﺆﺳﺴﺎت ﺑﻬﺮه درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺑﻪﺳﭙﺮده ﻫﺎی ﻣﺮدم ﻧﻴﺰ ﺑﻬﺮه ای را ﻣﻲ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ و ﻣﺎﺑﻪ اﻟﺘﻔﺎوت اﻳﻦ دو ﻧﺮخ ﺑﻬﺮه ﺑﻪ ﻋﻨﻮان درآﻣﺪ ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ.

ﺑﺎزار ﭘﻮل ﺗﺎ ﻣﺪت ﻫﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻧﻘﺶ ﺗﻌﺎدل آﻓﺮﻳﻦ ﺑﻴﻦ ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎ در ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت را ﺑﺎزی ﻛﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﻛﻪ ﺑﺤﺚ ﻛﻨﺘﺮل ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ در ﺑﺎزار ﭘﻮل ﺑﻪ ﻣﻴﺎن آﻣﺪ. ﺑﺎ اﻳﺠﺎد ﺑﺤﺮان ﻫﺎ ﻣﺮدم ﺑﻪ ﺑﺎﻧﻚ ﻫﺎ ﻫﺠﻮم آوردﻧﺪ و ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺣﺴﺎب ﻫﺎی ﺧﻮد را ﻃﻠﺐ ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ و در اﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ و زﻣﺎن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺿﻌﻒ اﺻﻠﻲ ﺑﺎزار ﭘﻮل ﻧﻤﺎﻳﺎن ﮔﺮ ﺷﺪ. در واﻗﻊ ﺑﺎزار ﭘﻮل ﺗﻮان ﻻزم ﺑﺮای ﻛﻨﺘﺮل و ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎدل ﺑﻴﻦ ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺤﺮاﻧﻲ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻧﺪاﺷﺖ.ﭘﺲ ﺑﺎﻳﺪ راه دﻳﮕﺮی ﻳﺎﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﻛﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ. 

بازار سرمایه

ﺑﺎ ﺑﺮوز و ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺎﺗﻮاﻧﻲ ﺑﺎزار ﭘﻮل در اﻳﺠﺎد ﺗﻌﺎدل ﺑﻴﻦ ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎ، ﺑﺎ ﻫﺪف ﺟﻠﻮﮔﻴﺮی ﻳﺎ ﻛﻨﺘﺮل ﺗﻮرم ،  ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮔﺰﻳﻨﻪ ای ﻣﺆﺛﺮ در ﺟﻬﺖ ﺗﻌﺎدل آﻓﺮﻳﻨﻲ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﺎی ﻣﺎﻟﻲ و اﻋﺘﺒﺎری در اﺑﺘﺪا ﺑﺎزارﻫﺎی ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ را اﻳﺠﺎد ﻛﺮد و ﻣﺴﺎﻟﻪ ای ﺑﻪ ﻧﺎم ﺑﻮرس و ﺳﻬﺎم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻣﺮی ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬار ﺟﺎی ﺧﻮد را در زﻧﺪﮔﻲ ﻣﺮدم ﺑﺎز ﻛﺮد و ﻣﺮدﻣﻲ ﻛﻪ ﺗﺎ آن زﻣﺎن ﻣﺎزاد ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺧﻮد را در ﺳﭙﺮده ﻫﺎی ﺑﺎﻧﻜﻲ ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﻲ ﻛﺮدﻧﺪ، ﻛﻢ ﻛﻢ ﻧﺤﻮه ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﮔﺬاری در ﺑﻮرس و ﺧﺮﻳﺪ ﺳﻬﺎم ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎی ﺑﻮرﺳﻲ را ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ای اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻫﺮ روز ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺗﺮ ﺷﺪ.

در ﺑﻮرس اوراق ﺑﻬﺎدار ﻛﻪ ﻧﻤﻮد ﺑﺎرزی از ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺳﻬﺎم و ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﻣﻮرد ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻗﺮار ﻣﻲ ﮔﻴﺮد. اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻣﺎزاد ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ اﻓﺮاد ﺑﻪ ﺟﺎی ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪن ﺑﻪ ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ ، ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﺳﺮازﻳﺮ ﺷﺪه و ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﺎﻟﻲ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﺷﺪه و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ را اﻓﺰاﻳﺶ دﻫﺪ. ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻋﺮﺿﻪ را ﻣﺘﻌﺎدل ﺗﺮ ﻛﺮده و ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎی ﻓﺰاﻳﻨﺪه در ﺑﺎزار ﻛﺎﻻ و ﺧﺪﻣﺎت ﭘﺎﺳﺦ داده و ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻮرم ﺷﻮد. از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ ﺷﺮﻛﺖ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ ارزان ﻗﻴﻤﺖ ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﺎﻟﻲ دﺳﺘﺮﺳﻲ داﺷﺘﻪ در ﻧﺘﻴﺠﻪ، ﻗﻴﻤﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﺸﺎن،اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﻧﺨﻮاﻫﺪ داﺷﺖ. اﻓﺮاد ﻗﺒﻞ از ﺧﺮﻳﺪ ﺳﻬﺎم ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ و در ﺻﻮرت ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻣﻄﻠﻮﺑﺸﺎن ، در ﺳﻮد (زﻳﺎن) آن ﻫﺎ ﺷﺮﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺑﺮای ﺧﺮﻳﺪ ﺳﻬﺎم ﺷﺮﻛﺖ  ﻫﺎی ﺳﻮدآور ﻫﺮ روز ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد و ﭼﺮﺧﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﺑﻴﻦ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﺑﺮای ﻛﺴﺐ ﺳﻮد ﺑﻴﺸﺘﺮ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﺬب ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ وﺳﻴﻊ ﺗﺮ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه و اﻳﻦ رﻗﺎﺑﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﮔﺮوه ﻫﺎی ﻓﻌﺎل در ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ را ﻣﻨﺘﻔﻊ ﺳﺎزد.

ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺎﻟﻲ ارزان ﻗﻴﻤﺖ، ﻣﻨﺘﻔﻊ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﺳﻬﺎم داران در ﺳﻮد ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﺷﺮﻳﻚ ﻣﻲ ﮔﺮدﻧﺪ، ﺷﺮاﻛﺖ  اﻳﻦ دو ﺑﺨﺶ ﭼﺮﺧﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ را ﺑﻪ ﮔﺮدش در ﻣﻲ آورد و  ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻜﻮﻓﺎﻳﻲ اﻗﺘﺼﺎدی را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ  اﺗﻔﺎق ﻣﻬﻢ دﻳﮕﺮی ﻛﻪ در ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻣﻲ اﻓﺘﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﺷﺮﻳﻚ، درﮔﻴﺮ ﺑﺎزار ﮔﺸﺘﻪ و در ﻣﻮاﻗﻊ ﺑﺤﺮاﻧﻲ، دوﻟﺖ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ورود و ﺧﺮوج ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ از اﻳﻦ ﺑﺎزار را ﻛﺎﻣﻼ  ﺗﺤﺖﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﺎی ﺧﻮد ﻗﺮار دﻫﻨﺪ.

در واﻗﻊ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ وارد ﺷﺪه در ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ از اﻳﻦ ﺑﺎزار ﺧﺎرج ﺷﻮد ﻛﻪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و اﻳﻦ ﻣﻬﻢ ، ﺟﺒﺮان ﻛﻨﻨﺪه ﻧﻘﺺ ﺑﺎزار ﭘﻮل اﺳﺖ. ﭼﺮا ﻛﻪ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ در ﺑﺎزار ﭘﻮل، ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﻛﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻲ از ﺑﺎزار ﭘﻮل ﺧﺎرج ﺷﺪه و دوﻟﺖ را در اﻋﻤﺎل ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﺎی ﺧﻮد ﺑﺮ آن ﺑﺎزار ﻣﺤﺪود ﻛﻨﺪ.در واﻗﻊ ﻧﮕﺎرﻧﺪه، ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ را ﺑﻪ »زﻧﺪان ﺟﺬاب و زﻳﺒﺎی ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ« ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.در اﻳﻦ زﻧﺪان ﺟﺬاب ، ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ ﺑﻪ اﻧﺘﻔﺎع از ﻧﻘﺎط ﻣﺜﺒﺖ و ﺳﺎزﻧﺪه  ﺑﺎزار ﻣﻲ ﭘﺮدازد و دوﻟﺖ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن و ﻓﺮﺻﺖ را ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺣﺠﻢ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ اﻋﻤﺎل ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻛﻨﻨﺪ و اﻓﺴﺎرﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻲ آن را ﻣﻬﺎر ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻛﺎری ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ در ﺑﺎزارﻫﺎی دﻳﮕﺮ اﺻﻼ  اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ دوﻟﺖ ﻫﺎ و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی واﺑﺴﺘﻪ ، ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﺴﻴﺎر زﻳﺎدی ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش و ﺗﻌﻤﻴﻖ ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ دارﻧﺪ. در واﻗﻊ ﺑﺎزار ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ وﺳﻴﻠﻪ ، ﺑﻠﻜﻪ ﻳﻚ ﻧﻴﺎز ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ در اﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ از اﻗﺘﺼﺎد ﺟﻬﺎﻧﻲ اﺳﺖ.